ผมสมัครมาเข้าร่วมโครงการฝนหลวงเป็นนักบินฝนหลวงมา 7 ปีแล้ว ที่มาสมัครเข้าโครงการนี้ก็เพราะเป็นโครงการของพระเจ้าอยู่หัว ซึ่งตอนนี้ทำอยู่ที่ศูนย์หัวหินเป็นหลัก ถือว่าเป็นงานที่หนัก บ้านผมอยู่กรุงเทพฯไม่ค่อยได้กลับเท่าไหร่ ต้องปฏิบัติหน้าที่อยู่ตลอดเวลา
การบินของผมจะขึ้นอยู่กับแบบของเครื่องด้วย เพราะว่าการทำงานของเราจะมีอยู่สองแบบ ขึ้นอยู่กับการทรงตัวของบรรยากาศในแต่ละวัน แบบแรกก็คือแบบเมฆอุ่นซึ่งจะอยู่ต่ำกว่า 10,000 ฟุต แบบที่สอง คือเมฆเย็นอยู่เลยระดับ 20,000 ฟุต ที่อุณหภูมิ 0 องศาขึ้นไป การทำฝนหลวงมีสองวิธี วิธีที่หนึ่งเรียกว่าแบบแซนด์วิช คือใช้เครื่องสองเครื่องบินทำมุมกัน 45 องศา และ วิธีที่สองเรียกว่าแบบซุปเปอร์แซนด์วิช คือใช้เครื่องสามเครื่อง โดยใช้เครื่องสองเครื่องบินทำมุมกัน 45 องศาและอีกเครื่องหนึ่งบินสูงกว่าเป็นสามชั้น เป็นวิธีการที่พระเจ้าอยู่หัวได้ทรงคิดขึ้นมา ซึ่งพื้นที่ที่ให้บริการก็มีในเขตเขื่อนแก่งกระจาน อำเภอปราณบุรี ซึ่งเป็นพื้นที่การเกษตรในบริเวณนี้ บางทีก็มีประชาชนเดินเข้ามาขอฝนหลวง ซึ่งเราจะต้องดูตามแผนก่อนว่าถ้าชาวบ้านขอตรงนี้ เราต้องดูทิศทางลมว่าถ้าเราทำแล้วฝนจะไปตกในพื้นที่ตรงไหน
ประเทศของเราเป็นประเทศเกษตรกรรม แล้วน้ำก็สำคัญมากทั้งภาคเกษตรกรรม อุตสาหกรรม ถ้าประเทศไหนขาดน้ำคงต้องลำบาก อย่างสิงคโปร์ต้องซื้อน้ำจืดมาใช้ แต่อย่างเราทำฝนให้ตกในอ่างเก็บน้ำแล้วก็มีน้ำไว้ใช้ได้ตลอดปี อย่างถ้าในเขื่อนมีน้ำซัก 70% ปีต่อไปน้ำไม่ขาดแคลนแน่นอน
พระองค์จะเฝ้าดูโครงการนี้อยู่ตลอด และเมื่อปีพ.ศ. 2544 เดือนธันวาคม พระองค์ท่านได้เสด็จมาที่นี่เป็นการส่วนพระองค์ ผมได้ยืนใกล้ๆพระองค์ท่านด้วย ภูมิใจที่ได้ทำงานในโครงการนี้... โครงการฝนหลวง เป็นงานที่ได้ช่วยประชาชน งานที่เราทำกันอยู่นี่เป็นงานที่นักบินคนอื่นไม่ทำกันเพราะนักบินทั่วไปจะบินหลบเมฆ แต่เราต้องบินเข้าไปหาเมฆ ถ้ามีเมฆเราทำฝนหลวงแน่นอน
ผมรักในหลวง ผมภูมิใจในพระองค์ท่าน เป็นความรู้สึกที่อยู่ในใจผม
ผมจะทำงาน...ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด
|
